Verslag missie Congo(Kisantu) 9-24/11/2024

9/11: vliegtuigreis Brussel-Kinshasa:

Van zodra alle leden van de missie (Els Van Eynde orthopeed, Jan Van Loon Orthopeed, Peter Casteleyn Anestesist, Koen Van Loon orthopedisch adviseur,Willy Loos technisch ingenieur elektriciteit, Mark Thijs ingenieur elektronica) elkaar gevonden hadden op de luchthaven van Zaventem, alle bagage was ingecheckt en de douanecontrole achter de rug was waren we klaar voor de trip.

Er wachtte ons een vliegreis van 8u15. Peter had in het verleden een pilootopleiding gevolgd en werd daardoor herkend op de passagierslijst. Dit was in ons voordeel, we kregen een drankje aangeboden van de piloot. Dat was de eerste keer dat ik een blauwe chimay drink op 10000m hoogte. Het nadeel van arts te zijn op een vliegtuig is dat als er iemand onwel wordt je gevraagd wordt om mee te kijken. Dit was op een gegeven moment aan de orde, zonder ernstige gevolgen. Ook hiervoor werden Els en Peter bedankt met voor beiden een doos pralines. Deze was welgekomen zo zal later blijken…

Aangekomen in Kinshasa was het volop aan het regenen, dit zorgde voor de nodige vertraging om het vliegtuig te verlaten. De douanecontrole viel goed mee. Vervolgens moesten we even wachten op onze bagage en al snel was onze chauffeur bij ons om ons te begeleiden naar de exit. Gezien we daar nogal opvielen als blanken wilden er velen ons helpen met het dragen van de bagage en een beetje begeleiding was hierbij wel welkom. Het was al laat op de avond, de trip doorheen Kinshasa naar de Procure St An, onze slaapplek voor de eerste nacht, ging vlot. Onderweg konden we al een beetje zien hoe het er aan toe gaat in de stad. Na het inchecken dronken we nog een pintje en gingen op tijd naar bed.

10/11: jeepreis Kinshasa-Kisantu:

Rond 9u vertrokken we, in het begin reed het vlot maar als snel kwamen we in een monsterfile. Een hevige regenbui had een stuk van de weg weggespoeld en het verkeer zat echt helemaal vast. De brommers en wandelaars vonden hun weg er wel door en dit gaf ons de tijd om de samenleving van dichtbij te bekijken. Ongelooflijk hoeveel beweging er is, en het komt van overal. Kan ook bijna niet anders met 16 miljoen inwoners(evenveel als Belgen) in 1 stad.

Uiteindelijk hebben we bijna 7,5u gedaan over een stuk van 120km en hebben zodoende bijna langer in de auto gezeten dan de vlucht van Brussel naar Kinshasa. We deelden met z`n 6 een paar flesjes water en de pralines. Dit was het enigste wat we gegeten hebben op heel de reis.

Bij aankomst werden we allen hartelijk ontvangen door de Zusters en kregen elk een aparte kamer met douche en toilet. Alleen was er op dat moment geen water en elektriciteit. Na een zeer goede maaltijd dronken we nog een paar pintjes en gingen rond 11u naar bed met de melding dat het ontbijt om 7u was en we morgen een rondleiding doorheen het ziekenhuis kregen.

11/11: Dag 1 in het ziekenhuis:

Na een stevig ontbijt kregen we een rondleiding doorheen het ziekenhuis en zaten we met de directie rond de tafel voor een voorstelronde. Daarna ging ik aan de slag met mijn 2 nieuwe collega’s(Gloire Mayemba Buingi en le Papa). We hebben eerst de trechterfreesmachine gemonteerd en op zijn plaats gezet en de stofafzuiging gemonteerd. De 2 elektriciens kwamen alles doormeten en controleerden de oven en de vacuümpomp gelijk. Alles werkt! Na wat nadenken besloot ik samen met mijn nieuwe collega` s om de ruimte, naast de machineruimte in te richten als gipskamer. Na alle muizen verdreven te hebben en alle overbodige spullen, zoals dekens, lakens, … , buiten te zetten verhuisden we 1 van de werkbanken naar daar en monteerden de bankschroef opnieuw 90 graden verdraait om er gipsmodellen in te kunnen corrigeren. We verhuisden vanuit het magazijntje alles wat te maken had met gips en na een uur of 2 bood de eerste cliënt zich aan. Een jongeman die op zijn laterale voetrand loopt en dit was nog redelijk te corrigeren. Ik ga er een evo voor maken. Samen met Gloire gipste ik hem en had zodoende gelijk een casus om samen met hem te doen van A tot Z. We spraken af om het donderdag te passen en af te leveren. Dan komt de client  terug vanuit Matade, niet vanzelfsprekend! Ik stelde voor om de spalk een print te geven en hij was gelijk enthousiast. We maakten er gelijk werk van en al snel werd duidelijk dat ik niet aan zeep had gedacht. Zeep is essentieel voor het losmaken van het gipsnegatief als het gipspositief is uitgehard. We deden het uiteindelijk met handzeep en dat bleek geen succes te zijn. Een gipsnegatief afpellen bij 30 graden is een energieverslindende actie ondervond ik.

Ik besloot samen met Gloire om deze dag het gipsmodel af te maken om in de oven te drogen maar toen begaf de elektriciteit het in het ziekenhuis. Zonder licht konden we niet verder en om 18.15u was het goed geweest, Nog snel een beetje alles opruimen en terug naar de zusters.

Na een alweer een deugddoende maaltijd nog een pintje en de fut was op, klaar voor het bedje

12/11: Dag 2 in het ziekenhuis:

Na het ontbijt van 7u was ik op tijd in het ziekenhuis. Om 7.50u aan de slag. Eerst legden we de hand aan de laatste correcties aan het gipsmodel zodat deze de oven in kon. Oke, nu weer even tijd om de rest uit te sorteren en te ordenen. We openden alle opgestuurde dozen en sorteerden al het gereedschap in de 2 grote schuifladekasten. Verder maakten we een begin aan het ordenen van het magazijn om rond 14u geroepen te worden om te komen gipsen op het OK. Een jongeman met een niet conservatief te behandelen klompvoet waarbij een achillespeescorrectie is uitgevoerd die voor 6 weken de gips in gaat en daarna een evo met fixatieschoen moet hebben voor het behoud van het operatieresultaat. Van de zuster kreeg ik dreft en het losmaken van het gipsnegatief ging nu vlot!

Om 16.15u was het voldoende voor vandaag. Een frisse pint en douche was welgekomen!

13/11: Dag 3 in het ziekenhuis:

Wakker geworden met het ochtend gezang van de zusters. Ze zingen meerstemmig en goed! Om 5.30u beginnen ze eraan. Dit geeft me ruim de tijd om rustig aan wakker te worden en alvast een beetje na te denken welke dingen we eerst moeten doen in de werkplaats vandaag. Om 7.50u was ik ter plekke. Alvast de oven aangezet om vandaag het eerste stuk kunststof te trekken voor de eerste orthese. Ik heb een aantal rollen decorpapier meegekregen. Bam, de oven geraakt tot 127 graden en valt uit, daar kan ik geen polypropyleen mee warm krijgen… Lichte paniek, als ik geen oven heb gaat er niet veel kunnen gebeuren hier. Gelukkig is op dit moment Jan Leemans(logistiek ondersteuner en onderdeel van team clic africa  https://www.clicafrica.net/en/home) aanwezig en hij roept gelijk de hulp in van de 2 elektriciens. Binnen no time is het weer opgelost, thanks Willy en Marc!! Inmiddels is nonkel Jan met een kindje met het syndroom van down binnengekomen, distaal zwak, komt momenteel niet aan lopen toe, in het verwachtingspatroon zal ze met stijve evo wel kunnen staan een mogelijk ook lopen. Weer een interessante casus, we meten gelijk aan. Ik laat Gloire de vervolgstappen zelf doen, een betonijzer plooien, het gipsmodel dichtplakken isoleren met zeep(dreft van de zusters) en volgieten. Het verloopt prima. Kort hierna worden we geroepen voor een volgend optreden in het OK. De orthopeden hebben net weer een cliënt  van 12 maanden oud met bilateraal klompvoeten geopereerd en wij mogen de opvolg orthesen aanmeten. Ook hierbij laat ik Gloire alle vervolgstappen doen terwijl ik de laatste correcties doe aan het model van gisteren en een start maak aan de modellen van vanmorgen. Alright, de oven is inmiddels 180 graden en kort na de middag trekken we de kunststof met print over het eerste model, de  vacuümpomp werkt prima. Wel weer even wennen om het zelf te doen en instructies te geven aan iemand die dit nog bijna nooit gedaan heeft. De oven op 180 graden en en een werkplaats van +30 graden. Ik denk dat ik hier niet veel kilo`s ga bijkomen…De rest van de middag hebben we nog 2 optredens op het OK, 1 cliënt met bilateraal klompvoeten en 1 cliënt unilateraal. Om half 7 sluiten we de dag af. Ik kwam aan bij de zusters en er kwam al gelijk een zuster een frisse pint brengen, wat een ontvangst! Ik nam eerst een frisse douche bij Willy want bij ons op de eerste verdieping was geen stromend water. Een lekker maaltijd met varkensdarmen op het menu, waarvoor ik toch maar gepast heb. De rest was meer dan prima! Ik denk vandaag maar eens op tijd in bed te kruipen want de tropische nachten beginnen toch een beetje zijn tol te eisen. Na vandaag is er al meer werk binnen dan dat ik zal kunnen verwerken, een goede overdracht is de boodschap!

14/11 Dag 4 in het ziekenhuis:

Bij aankomst in de werkplaats begonnen we vandaag met het walken van een lederen schoentje voor de eerste klompvoet spalken. Het was voor mij ook weer even geleden, hoe ging dat walken nu alweer? Na een beetje zoeken hoe we een goede papieren mal moesten maken om het leder te snijden maakte we een mooi schoentje. De over stond al klaar op 50 graden en we konden verder met de eerste cliënt die zich aanbood. Een jongedame die al een keer geopereerd is geweest aan haar klompvoet had de pech dat haar wonde ontstoken is geraakt. Ze heeft al een jaar niet meer gelopen en wordt gedragen door de moeder. Ze heeft dringend een orthese nodig. Vandaag laat ik alles door Gloire doen. Hij gipste de cliënt en deed het voorbeeldig!

De cliënt was nog niet weg en we werden er al bij geroepen op de bloc operatoire. Een kind welke een achillespeesverlenging heeft gekregen heeft post operatief en, na 6 weken gips, een evo nodig voor het behoud van het operatieresultaat, verwacht wordt dat de equinus en voorvoetadductie terug zal toenenemen als de post-op geen orthese zal dragen. Gloire doet het aanmeten van A tot Z op het OK en de artsen beginnen gewend te geraken aan onze aanwezigheid. Dit is een volledig nieuwe aanmeetmethode in Kisantu, ze zijn geen instrumentenmakers gewend op het OK, super!

We hebben inmiddels alweer heel wat aangemeten om te corrigeren en produceren. Ik ga moeten beginnen selecteren welke voorzieningen we moeten doorzetten om de productiemethode te tonen. Om de zelfstandigheid door te zetten laat ik Gloire vandaag ook de gipsmodellen corrigeren en ook dit verloopt prima! Hij wil het echt kunnen! Om 14u `s middag hebben we afgesproken met de eerste cliënt voor het passen van zijn orthese. Ik zie hem vanuit het raam om 12u al zitten er roep hem binnen. We paste samen de orthese en tekende de trimlijnen en de bandlengte af. Om 14 u komt hij terug want hij moet nog veters gaan zoeken om in zijn schoenen te stoppen. Gesloten schoen worden hier bijna niet gedragen, enkel slippers is alle vormen. Voor deze orthese is een gesloten schoen essentieel en degene die hij bij heeft is ideaal! Hij is erg blij met de print op de orthese en loopt er gelijk op weg. We laten de voorziening zien aan de artsen en ze zijn enthousiast. Dit kan veel betekenen voor de toekomst van het atelier! Vandaag stop ik op tijd. We zijn uitgenodigd door de directie met het hele team voor een afscheidsetentje van 2 Belgische vroedvrouwen welke hier al 2 weken les aan het geven zijn. De  jeepreis van 5km ernaartoe zal ik nooit meer vergeten. Nu hebben we een goede inkijk in het dagelijks leven van de mensen rondom Kisantu. Ze leven in harmonie samen dat is duidelijk. Het feest vind plaats op een heel groot terrein met tennisvelden, midgetgolf, een afgesloten kinderspeeltuin(waarin nu even een struisvogel in loopt) een cart terrein, een kabelbaan, … Het terrein is afgesloten met een bareel die bewaakt wordt door de politie Dit maakt duidelijk dat dit terrein niet voor de gemiddelde Congolees is. De directeur is oprecht geïnteresseerd in de mening van iedereen die erbij is. Hij vraagt elk van ons onze mening over het reilen en zeilen in het ziekenhuis. Hij wil vooruit dat is duidelijk! Nonkel Jan en Jan Leemans praten op een later moment met de directie om het belang uit te leggen van het atelier. Ik moet dringend op Franse les is alweer een conclusie op het einde van de dag. We krijgen een halve kip geserveerd met gebakken banaan en een paar grote pinten. Lekker!

15/11 Dag 5  in het ziekenhuis:

All right,vandaag gaan we er nog eens een lap op geven. Het doel is om alles te walken wat er te walken valt, kunststof trekken over het gipsmodel met schoen, een handspalk gipsen en Gloire helpen met de resterende gipsmodellen. We krijgen er nog 2 binnenlopers bij, een pater die komt voor een elleboogextensiespalk(status na cva met spastisch hemibeeld) en van kind met een geïsoleerde uitval van de voetheffers. Voor het aanmeten van de elleboogextensiespalk hebben we een afspraak gemaakt. Voor zijn voethefferprobleem hebben we hem kunnen helpen met een confectie engen orthese en het kind met een dynafo. Goed dat deze casussen ook voorbijkomen. We hebben toch een bak met een 40tal gerecupereerde confectie evo`s. Het meisje had nogal een uitgesproken basis metatarsale V die we voor een stuk moesten uitfohnen waardoor Gloire gelijk ook deze vaardigheden kan leren. We hebben 1 van de 2 stikmachines ook aan de gang gekregen en kunnen zodoende, als de prefab bandjes op zijn, ook met de rollen velcro zelf bandages maken. Kortom, alles loopt voorspoedig! We hebben er inmiddels een gewoonte van gemaakt om de oven bij binnenkomst gelijk op te zetten op 50 graden en ik kan zodoende de 2 paar gewalkte evo` s gelijk in de oven doen waardoor ik ze `s middag heb kunnen lijmen er trimmen. Deze zijn ook klaar voor de PP. Als we deze trekken zal de eerste plaat van 1 op 1 meter op zijn! Op de achtergrond merken we dat we ondersteuning krijgen van het ziekenhuis. De door Gloire bestelde dingen zijn al binnen en hij mag ze komen ophalen. We hebben een casus waarbij we de spitsstand onder de spalk zullen moeten uitvullen en dit materiaal(zoiets als Prix) hadden we nog niet. Mooi! Ik maakte van de gegipste handspalk nog een positief en zetten er mijn eerste hand nog even aan en sloot de dag om 17u af.

Gezien er een tekort was aan lachgas op het OK vandaag zijn er 2 cliënten niet geopereerd. De orthopeden besluiten om morgen ook te opereren. Hiervoor moeten we ook nog wel even komen gipsen. Nog een bilaterale voorziening en een unilaterale erbij! Gloire gaat het nog druk krijgen… Ik adviseerde hem om een agenda aan te schaffen om het overzicht te behouden. Zijn klantenadministratie ziet er voor nu helemaal prima uit.

16/11: Dag 6 in het ziekenhuis:

Hoewel het zaterdag is gaan we toch werken. Er moeten nog een paar aanpassingen aan de oven gebeuren en de elektriciens komen om 8.30u kijken, de orthopeden gaan nog een uitgestelde cliënt opereren waarbij we nog verwacht worden om een gipsnegatief te maken. We benutten de tijd goed en Gloire werkt in de tussentijd bijna alle gipsmodellen weg, ik lijm alle lederen schoentjes en snijd de polypropyleen en printen alvast om maandag 2 paar evo` s te trekken. Rond 13u worden we opgeroepen om te gipsen op het OK en dan hadden we voldoende gewerkt voor vandaag. We wandelen even richting het project van Jan Leemans(Solfa https://solfanet.org/missie-sociale-onderneming-20221811-0212-jan-leemans) en krijgen een rondleiding. Er worden brood/pistolets, confituur, pimant en melk van soja gemaakt( ze hebben een akker van 20ha). Van 3kg soja maken ze 20 liter melk en gezien de resterende soja nog 60 procent proteïne bevat wordt deze vermalen tot meel dat gebruikt wordt voor het maken van het brood, fantastisch!

We lopen nog even langs een internaat en school en de kinderen zijn allemaal aan het voetballen/basketten/volleyballen en zijn volop in beweging. Hier zit bijna niemand op zijn GSM!

We komen uit op de markt dicht bij het ziekenhuis en besluiten om met 4 nog even naar de kathedraal te wandelen. Het koor is aan het repeteren en dit klinkt echt mooi. Morgen gaan we een misviering bijwonen van 9u tot 11.30u, ik ben benieuwd. Lieve Vanrusselt, ook van clic afrika, is inmiddels gearriveerd en ze is erg geïnteresseerd in de werkplaats! Er worden samen met Jan Leemans alweer wat plannen gesmeed. De toekomst van Gloire in combinatie met de orthopedische werkplaats wordt steeds rooskleuriger! Na een paar pintjes gaan de ogen van iedereen rond 21u weer dicht en gaan we slapen, morgen weer om 7u aan het ontbijt, haha!

17/11: Een dag niet in het ziekenhuis:

Vandaag werken we niet maar het ontbijt blijft om 7u. We keuvelen we wat langer na. Om 8.15u rijden we met de jeep naar de kerk. Het is er al feest al we aankomen. De fanfare speelt volop oorverdovende nummers terwijl we naar binnengaan. We dachten dat het 2,5u ging duren maar het werden er meer dan 3. Dit compenseert gelijk de 15 jaar dat ik al niet meer naar de kerk ben geweest 😉

Na de dienst rijden we naar de botanische tuin. De interesse ligt op dat moment eerder bij de cafetaria, iedereen snakte naar een frisse pint. Na een poos kregen we heerlijke kardinaalvis met frieten en nog een frisse pint. We wandelden nog even naar de dichtstbijzijnde rivier langs bomen die groter waren dan ik ooit heb gezien. Heel mooi!

Terug aangekomen bij de zusters besluiten Peter, Mark, Elke en ik om de omgeving nog een beetje te ontdekken. Het leven zoals het hier is kan ik niet vatten op papier. Na het avondeten is voor mij de kous af, vandaag op tijd in bed.

18/11 Back to work:

Vannacht heeft het geweldig veel en lang geregend. Nonkel Jan zegt bij het ontbijt dat we maar rustig aan moeten doen want er zullen niet veel mensen aanwezig zijn. Ik probeer er toch om 8u te zijn en inderdaad, de werkplaats is nog niet open en mijn beide collega’s zijn er niet. De moto-taxi`s rijden niet uit en niemand is op tijd. De cliënten blijven ook weg. Dan nog maar even terug voor koffie bij de zusters maar zodra ik goed en wel terug ben hoor ik via via dat Gloire toch gearriveerd is. We zetten gelijk de oven op 180 graden om 4 evo` s te trekken, en daarna gipsmodellen te drogen en de nieuw gewalkte evo` s te drogen. Ook Jan Leemans komt even mee om een ordersysteem en bijhorende administratie op te zetten. We delen de been orthesen in in 4 verschillende categorieen, noteren welke grondstoffen er allemaal inzitten en nemen foto` s van alle grondstoffen om te kijken of deze ook te koop zijn in Kinshasa of hier in de buurt. De bedoeling van dit project is echt iets op te zetten om in de toekomst los te laten als zelfvoorzienend. We proberen met de benodigde grondstoffen een prijs te bepalen die haalbaar is voor de cliënten en hiermee voor een gedeelte het ziekenhuis te ondersteunen om hen dan terug budget te krijgen als er nieuwe grondstoffen moeten worden aangekocht.

Jan Leemans maakt een eerste opzet van een orderfiche en we overleggen met Gloire wat er nog aan toegevoegd moet worden. We komen al tot een goed concept! Click afrika is ook nog bereid om een computer te installeren zodat Gloire alle cliënten kan ingeven en van tijd tot tijd een overzicht kan sturen hoe de cliënten aantallen verlopen en zo ook de inkomsten. Ook Lieve komt deze middag kijken wat we allemaal gedaan hebben en ze is enthousiast.

Tussen de bedrijven door gaan we nog 2x naar het operatiekwartier om te gipsen en gipsen we 1 kind op de werkplaats zelf voor een SMO. De voorvoetadductie zit hem in de weg om goed te lopen, conservatief behandelen is de boodschap. Tegen 16.15u vraag ik of Gloire de laatste cliënt nog wil gipsen op het OK en geniet ik van een frisse pint!

19/11 encore une fois!

Weer een drukke dag vandaag, er staat veel op de planning. Terwijl Gloire verder gaat met het hoopje gipsmodellen bereid ik een aantal evo` s voor om kunststof over te trekken. Er zit een kaasschaaf tussen(een polshand orthese om extensie van de pols te bewerkstelligen) en ik neem Gloire mee in de contouren. Voor nu ziet het er nog heel speciaal uit, als we hem morgen uitzagen zal het snel duidelijk worden. Toevallig bied ook een jongedame(psychomotorisch geretardeerd met hoge tonus in de pols en vingers, contractuur preventie is het doel) zich aan, met heel de familie erbij, zich aan voor een polsspalk waarbij de vingers ook bij in moeten. Willy en Mark hebben net een “aanmeet stoel“ gevonden in het ziekenhuis en we maken hem proper en zetten hem gelijk in de aanmeet ruimte. Super, de werkplaats heeft nu ook een mini ontvangstruimte en er komt een PC in. Click africa gaat de administratie mee ondersteunen en de gemaakte concept-order gaan we digitaal maken zodat Gloire de cliënten digitaal in een bestand kan invoeren en we een overzicht blijven houden om te zien wat er allemaal gebeurd. Ik maak gelijk het gipsmodel in orde en Gloire filmt gelijk het hele proces met zijn telefoon. Nadat alle voorbereide evo`s en pho uit kunststof zijn getrokken zet ik de oven weer op 50 graden. De combi van de oven op 180 graden en de bijhorende verwerking zorgt voor meer dan een sauna effect in de werkplaats, zweten++! Gloire is inmiddels nog op het OK gaan gipsen en neemt een gipsmodel voor een statische bovenbeenbeugel mee voor een kind. Als ik het goed heb begrepen gaat het om een dreigend flexiecontractuur van de knie met een varuscomponent die ze onder tijdelijke narcose hebben geredresseerd. Het kind krijgt 6 weken redressiegips en wij maken de nachtkevo voor erna. Tegen 16.30u ruim ik mijn boeltje op en Gloire gaat nog even checken of we nog nodig zijn op het OK.

20/11: Wat een hitte:

Vandaag worden we niet verwacht op de OK dus zetten we de oven op 140 graden. Vandaag gaan we de PHO met vingers trekken. Al snel loopt de temperatuur in de werkplaats weer op, pfieuw!

We hebben veel binnenlopers vandaag, er waren al een paar mensen eens komen checken of hun orthesen nog niet klaar waren met een aantal discussies tot gevolg. Sommige cliënten moeten van ver komen en verblijven ergens in de buurt omdat het te ver reizen is. Dit zorgt toch weer wat voor vertraging op de geplande werkzaamheden. Ik benadruk bij Gloire het belang van goede afspraken met de cliënten. Vervolgafspraken plannen om na 2 weken een passing te doen en 2 weken later het product af leveren lijkt me iets om hier ook aan te houden. Verder moet hij voorlopig nog een geschreven agenda bijhouden om het overzicht te bewaren. We hebben inmiddels 21 casussen aangemeten waarvan er ongeveer de helft bilateraal zijn, reken maar uit, er ligt nog voldoende werk om een aantal weken verder te kunnen. Vandaag stop ik al om 16u, we moeten ons snel opfrissen omdat we uitgenodigd zijn door de bisschop om te komen eten! Toen in dit vertelde aan mijn collega’s vielen ze beide van hun stoel. C` est un plus grand chef!!! de toute region! Ik ben benieuwd!

We werden goed ontvangen door de bisschop met een aperitief met wat hapjes. Hij is erg geïnteresseerd in alles wat we doen in en rondom het ziekenhuis en is opvallend goed op de hoogte van wat we allemaal al gedaan hebben. De directeur van het ziekenhuis sluit ook aan. We hebben een zinvol onderhoud met elkaar over de noden van het ziekenhuis en er worden plannen gesmeed voor de toekomst. Het werk van de elektriciens wordt erg geapprecieerd en Willy en Mark worden uitgenodigd om een half jaar bij de bisschop te komen wonen om nog meer kennis over te dragen in alle scholen! Dit is geen grapje!

Na de aperitief worden we getrakteerd op een perfecte maaltijd. De 4 paters in opleiding zorgden dat we niets tekort kwamen.

21/11 de laatste werkdag!

Er ligt veel werk op de plank, we corrigeren de modellen verder en ik zaag de kunststof pols hand orthese uit en neem Gloire mee in de pas/afleverprocedure hiervan. We doen vandaag nog 1 optreden op het OK en we richten de nieuwe inkomhal verder in met een stoel die op een andere plek in het ziekenhuis al jaren stof aan het vangen was. Er moet een onderscheid gemaakt worden in deze ruimtes want de cliënten zitten in het midden van de werkplaats voor ontvangst. De computer is inmiddels ook gearriveerd waarop Gloire straks alle klanten kan invoeren  op een digitale orderkaart. Later op de dag overleg ik met Juvenal(lokale ondersteuner van click afrika) om er ook een agenda aan te koppelen. De cliënten die binnenkomen moeten een afspraak krijgen voor het aanmeten. Als je alles ad hoc wil doen zal er van produceren niet veel in huis komen verwacht ik.

De rest van de dag neem ik met Gloire de procedures van aanmeten/passen en afleveren  nog een keer door en ik heb er vertrouwen in dat hetgeen hij heeft gezien gaat kunnen reproduceren.

Deze avond hebben Lieve en Jan(Click Afrika) een receptie voorbereid voor alle mensen waarmee we samen hebben gewerkt in het ziekenhuis. We worden getrakteerd op een frisse pint en een pistolet met eiersalade of confituur. Het vind plaats achter het ziekenhuis aan de loods van Solfa.

Het is alweer de laatste avond en we nemen afscheid van onze collega` s uit het ziekenhuis. Iedereen is tevreden met wat er allemaal gebeurd is en men wil graag dat we nog een keer terug komen. Na het laatste avondmaal bij de zusters, wat afgesloten werd met een zelfgebakken cake met glaasje martini erbij,  begint de vermoeidheid toch wel wat parten te spelen. Nog 1 pintje en ik ben klaar voor bed. Morgen terug naar Kinshasa.

22/11 Back to Kin!

Na het ontbijt van 7u staan er al 2 jeeps klaar voor het vertrek. De koffers worden ingeladen en weg zijn we. Het eerste stuk gaat heel vlot maar aangekomen aan de rand van de stad loopt het weer helemaal vast. De chaos lijkt nog groter dan bij de heenrit en er zit een periode tussen waarbij we maximaal 10m opschuiven in de file op 1,5u. In totaal doen we er 5,5 uur over. Terug aangekomen op de Procure St An zijn we uitgeput. Met z`n allen drinken we een pint op de goeie afloop van de rit. We krijgen een kamer toegewezen en verfrissen ons voor een etentje in een chique restaurant niet al te ver van onze verblijfplaats. Het werd een supergezellige avond met z’n allen.

23/11 Pre check in en bezoek aan project…

Vandaag doorkruisen we Kinshasa 2 maal. Eerst naar het depot van Brussels airlines om alvast onze koffers in te checken zodat we dit op de luchthaven niet meer moeten doen. Jan Leemans leidt ons doorheen de procedures en iedereen is blij om alvast van zijn bagage af te zijn. Terug aangekomen op de Procure staat er al een andere bus te wachten om een laatste keer Kin te doorkruisen ditmaal naar  N`Sele naar een project dat Nonkel Jan en Click Africa ook ondersteunen. Een pater uit Lommel heeft met een lokale zuster een school laten bouwen om kinderen en vrouwen een opleiding aan te bieden zodat ze wat betere kansen hebben op de arbeidsmarkt. Het blijkt een mooi gebouw te zijn en na een aangenaam ontvangst met een uitgebreid etentje krijgen we een begeleide rondwandeling doorheen de regio. Alweer een mooie inkijk in het dagelijks leven van de mensen in dit dorp. Met letterlijk en figuurlijk veel stof in het hoofd, om over na te denken, rijden we na het bezoek naar de luchthaven. We zijn goed op tijd! Na alle incheckprocedures en checks van onze handbagage hebben we nog een paar uur om ons voor te bereiden op de terugvlucht. Om 23.45u zitten we in het vliegtuig

24/11 Rond 6.30u landen we in Zaventem en na het ophalen van onze bagage splitsen onze wegen. Op een korte tijd zijn er vriendschappen gesmeed en hebben we een mooie ervaring met elkaar kunnen delen.

Samengevat omschrijf ik het als een zinvolle missie. Ik wil mijn dank uitspreken aan Ka Dounia Dia(https://kadouniadia.nl/) de Nederlandse stichting die dit project mee ondersteunde in combinatie met Clic africa(https://www.clicafrica.net/en/home) . Beide maakten deze missie mogelijk en zorgden voor het transport van alle machines en grondstoffen. Ik wil ook graag Robert Tholema (Inkoop OIM) en Marco Mathijssen(senior orthopedisch vakspecialist OIM) bedanken voor de ondersteuning en begeleiding van de aangekochte grondstoffen en klein gereedschap. Bert Versluis van STA orthopedie wil ik ook graag zeer hartelijk danken voor de ruime schenking van al zijn machines, werkbanken en grondstoffen!

Wordt vervolgd!